عرفان نظر آهاری

چاقوي تو سيب را سر بريد

خون سيب روي دست هاي تو چكيد

هيج كس ولي خون سيب را نديد

در دهان تو سيب ذوق كرد

سيب تكه تكه شد تمام شد ولي

شاد بود

مثل قطرهاي كه مي رسد به رود

سيب سرخ رو سفيد شد

او به آرزوي خود رسيد

آخرش در دهان تو شهيد شد

چقدر حرف تو دلم حبس كردم خيلي سريع اتفاق مي افته مثل باد

اتفاقي كه احتمالش را نمي دادم و آرزو مي كردم نباشد ولي من نمي تونم با تقدير بجنگم هركاري

كنم كاءنات كار خودشان را مي كنندو من مثل تماشاگري مي مونم كه از دور تماشا مي كنم و حق حرف زدن ندارم زیرا محکومم به زنده بودن و زندگی کردن

وقتي چمدانش را به قصد رفتن بست نگفتم"برگرد و يك بار به من فرصت بده"

وقتي پرسيد دوستش دارم يا نه رويم را برگرداندم

حالا او رفته، ومن تمام چيزهاي را كه نگفتم مي شنوم

نگفتم" عزيزم ، متاًسفم، چون من هم مقصر بودم"

گفتم "اگر راهت را انتخاب كرده اي ، من آن را سد نخواهم كرد"

حالا او رفته و من تمام چيزهايي را كه نگفتم مي شنوم

او را در آغوش نگرفتم و اشكهايش را پاك نكردم

نگفتم "اگر تو نباشي زندگي ام بي معني خواهد بود

فكر مي كردم از تمامي آن بازي ها خلاص خواهم شد

نگفتم باراني ات را در آور با هم حرف مي زنيم و قهوه مي خوريم

نگفتم جاده بيرون خانه خلوت و بي انتهاست

گفتم خدانگهدار ، موفق باشي

او رفت و مرا تنها گذاشت تا با تمام آن چيزهاي كه نگفتم زندگي كنم

شل سيلور استاين

دوباره نمي خوام چشماي خيسم را كسي ببينه يه عمر حال و روز من همينه كسي به پاي گريه هاي من نمي شينه

بازم دلم گرفت و گريه كردم بازم به گريه هام مي خندم

بازم صداي گريم را شنيدن همه به گريه هام مي خندند

دوباره يه گوشه مي شينه و واسه دلم مي خونم هنوز تو حسرت يه همزبونم ولي نمي شه و اينو مي دونم

دوباره نمي خوام چشاي خيسم را كسي ببينه يه عمر حال و روز من همينه كسي به پاي گريه هام نمي شينه

بازم دوباره دلم گرفته دوباره شعرام بوي غم گرفته كسي نفهميد غمم چي بوده دليل اين يك عمر ماتمم چي بود

بازم دوباره دلم گرفته دوباره شعرام بوي غم گرفته كسي نفهميد غمم چي بوده دليل اين يك عمر ماتمم چي بوده

بازم دلم گرفت و گريه كردم بازم به گريه هام مي خندم

بازم صداي گريم را شنيدن همه به گريه هايم مي خندند

با تشكر فراوان از آقاي محسن يگانه به خاطر شعر زييبايشان

و من تنها براي ديدن زييباي آن چشم

تو را در دشتي از تنهايي و حسرت رها كردم

همين بود آخرين حرفت

و من بعد از عبور تلخ و غمگينت

حريم چشمهايم را بروي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد وا كردم

نمي دانم چرا رفتي نمي دانم شايد خطا كردم!!!!!

وتو بي آن كه فكر غربت چشمان من باشي.

نمي دانم كجا تا كي

ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي بارييد

و بعد از رفتنت يك قلب دريايي ترك برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد

و گنجشكي كه هر روز از كنار پنجره با مهرباني دانه برمي داشت

تمام بالهايش غرق در اندوه غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشم هايم خيس باران بود

و بعد از رفتنت درياچه بغضي كرد

كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد

هنوز آشفته چشمان توام :برگرد

ببين كه سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و من در حالتي مابين اشك و حسرت و ترديد

كنار انتظاري كه بدون پاسخ و صبر است

و من در اوج پاييزي ترين ويراني يك دل

ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك ابر

نمي دانم چرا؟

شايد به رسم و عادت پروانگي مان باز

براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم